19/3/2009 - Bu GüN dOğUm GüNüM

15/2/2009 - Günlüğümden düşen sayıfalar

  


14/02/2009

Rüzgarın önünde sağa sola savrulan bir saman çöpü gibi görürüz bazen kendimizi.
Bize amade olan dünyada kendimize bir yer bulmaya çalışırız. Etrafımız o kadar kalabalıktır ki neresi bizim için “sakin bir liman” ya da “nerede güvendeyiz” bilemeyiz bir türlü. Çevremiz çeşitli renklerle, desenlerle, fikirlerle kaplanmıştır. Zordur anlamak olup biteni. Doğrular vardır size öğretilen, yanlışlar vardır, uzaklaşmanız önerilen. Çelişkilerle dolu yaşam öyküleri dinlersiniz; acıyla mutluluğun kol kola gezdiği sahnelere alkış tutarsınız. Sevda türküleri söyler diliniz, ama sevdayı bir türlü tanımlayamazsınız. Göz yaşlarınız bazen en yakın dostunuz olur. Uzun yolculuklara çıkmaya hazırlanırsınız. Ama hep çıkmaz sokaklarda bulursunuz kendinizi. Yüreğinizin sizi götüreceği yerler ya sizi kabul etmez ya da kapamıştır kapılarını sonsuza kadar.

Ümitleriniz vardır yarınlara dair. Umutlarınızı her an yeşertmeye çalışırsınız. Çünkü sizi var eden onlardır. Bu karmakarışık dünyanın vazgeçilmezi olduğunuzu bilirsiniz. Azimlisinizdir zira bugüne kadar sahip olduklarınız azminizin bir sonucudur. Sevgiyle doludur kalbiniz, kin ve nefretin insanî özellikler olmadığına inanırsınız.Sabrınızın sonucu olarak yüzünüzü ekşitmeden acıyı yudumlarsınız. Omuzlarınızdaki yük çok ağırdır ama hayatın size sunduğu acı tecrübeleri hafife alıp onlarla dalga geçersiniz.Yaşadığınız detayları hafızanıza kaydedersiniz ama unutmuş rolü yaparsınız.
Duygularınız vardır kendi içinize hapsettiğiniz, kendinizle bile paylaşmak istemediğiniz.Duygularınız vardır sözlerde ifadesini bulup karşınızdakini bazen sevindiren, bazen üzen, bazen de kırgınlıklar yaşatan.Duygularınız vardır elinize kağıdı kalemi aldırıp, yüreğinizin sesini satırlarda dillendiren…

15/2/2009 - Sessiz Çığlık

Saat gece 3’ü vurdu ismi bile meçhul
İçimden bir şeyler karalamak geldi sessizce.
Yine sensiz ve karanlık bir gece
Ey sessizlik ben geldim yapa yalnız,
Son umut ağcının kuru dalı
İçimde yine bir serzeniş var;
Zihnimde yine aynı sorular !!!
Ya şunu ister, ya bunu, ya onu
Ve şunun bunun elinde esir kalır…
Çok zordu sessizdi gece sensiz
Zaman geçmek bilmiyor
Bu gece  bir başka çöktün yine içime
Sana uzaktan bakar oldu gözlerim
Anlatmakla bitmedi sancılandı dilim
Atlama bu beni
Çünkü ben  suçlu değilim.
Tak başıma ipi yada kes bileğimi
Sensizlikte yaşamaktansa
Ölüme giderim daha iyi…

12/02/2009         
03:18

2/2/2009 - Olaylı bir günün ardından güzel bir gün

Sevgili günlük...
Neden hep ulaşılamaz olanı arzularız belkide sahip olursak büyüsü bozulacak mı? Bu gün yine günlerden biriydi; idare ettiğimiz ve dostlara gülümseyerek iyi dediğimiz şu günlerden hani  bir farkla, bi şey anladım attığımız her adımı neden on kez düşünen çocuklar olduğumuzu... Çevremde neden böyle insanlar var hep? yaralı çocuklar? hayata 0-1 ve deplasmanda başlayanlar...
Onlar mücadele içindeler,belki sonuca ulaşacak belki ulaşmayacak ne önemi var? Mücadele'nin kendisi var ya zaten yaşarken o mücadele içinde amacı unutuluyor ya mücadelenin...
İyimser yanlarımı tüketmeye başladı insanlar, uyumadım hiç ve huzursuzdum ne zaman iyilik yapsam kötü olmanın kolaylığnı anlatmaya çalışsamda bugün anlaşılmamış ve incinmiş yanlarımın hasar tablosuna baktım yorgunum yaşamak gibi dökmek kolay toplamak zor bazende imkansız dimii... 

2/2/2009 - Değer...

(Sana ne kadar değer verilirse sende o kadar değer ver...)

Bismillahirrahmanirrahim

Bir kimse kendini övmeye başlarsa, değeri düşer. Zira Peygamber efendimiz; (Metholunmayı, övülmeyi sevmek, insanı kör ve sağır eder. Kabâhatlerini, kusurlarını görmez olur. Doğru sözleri, kendisine yapılan nasihatleri işitmez olur) buyurmuştur.
İslam âlimleri, övülmeyi sevmenin, kalb, gönül hastalığı olduğunu bildirmişler ve tedavi yollarını da göstermişlerdir. Övülmeyi sevmenin sebebi, insanın kendini beğenmesi, yüksek, iyi sanmasıdır. Övülmek, böyle kimselere tatlı gelir. Vehb bin Münebbih hazretleri; "Münafığın özelliklerinden ikisi, övülmeyi sevmek, zemmedilmekten, yerilmekten hoşlanmamaktır" buyurmuştur.

Ebü'l-Abbâs-ı Mürsi hazretleri anlatır"Bir gece rüyamda hazret-i Ömer’i gördüm. Kendisine;-Ey müminlerin emiri! Dünya sevgisinin alameti nedir? Diye sordum. Şöyle cevap verdi: -Kötülenme korkusu ve övülmeyi sevmektir. Dünyayı sevmenin alameti bunlar olunca, dünyayı terk etmenin alameti, doğru yolda bulunmakta kötülenmekten korkmamak ve övülmeyi sevmemektir."Bir kimsenin, soyu ile, babaları, dedeleri ile övünmesi ve başkalarına karşı bunlarla üstünlük taslaması, tekebbür etmesi, cahillik ve ahmaklık olur. Zira Kabil, Âdem aleyhisselamın, Yam da, Nuh aleyhisselamın oğlu idi. Babalarının Peygamber olması, bunları küfürden kurtarmadı. İnsanın, babalarının, dedelerinin salih olmaları ile övünmesi de yersizdir, akıllı bir hareket değildir. Önemli olan, onlar gibi salih olmaya ve onların yolunda bulunmaya çalışmaktır. Zira hadis-i şerifte; (Bir kimsenin kendi kötü ise, ahirette nesebinin üstünlüğü ona fayda vermez) buyurulmuştur.

Peygamber efendimiz, bir hadis-i şeriflerinde de; (Ecdadı ile övünen kötü kimse, rahmet-i ilahiden uzak, Cehennem odunudur) buyurmuşlardır.
Allahü teâlânın verdiği nimetler sebebi ile başkalarına karşı üstünlük taslamak ve övünmek de uygun değildir. Zira böyle övünmek, haramdır, günahtır. Ama bu nimetler bende emanettir, bunların esas sahibi Rabbimdir diye düşünülür ve anlatılırsa, o zaman bu hâl, şükür olur, kıymetli ve makbul olur. Çünkü Peygamber efendimiz; (Allahü teâlânın verdiği nimetleri bildirmek, bunlara şükretmek olur) buyurmuştur.

Allah, kendilerine kitap verilenlerden şu yolda mîsak almıştı: "Onu insanlara mutlaka açık-seçik bildireceksiniz, onu saklamayacaksınız." Ama onlar Kitap'ı sırtlarının gerisine attılar, basit bir ücret karşılığı onu sattılar. Ne kötü şey satın alıyorlar! ALİ İMRAN SURESİ 187. Değer kavramı nedir ? Neye göre bazı şeylere değer biçeriz ? Neye göre bazı şeyler bizim için değerlidir, bazıları ise değersizdir ?Mesela altın neden tarih boyunca değerli kabul edilmiştir ? .Diyeceksiniz ki; altın kolay işlenebilir olması ve parlak sarı rengi onu insanların gözünde değerli hale getirmiştir….Aslında altının değerli olmasının asıl nedeni zor bulunur olmasıdır…..eğer, dağ taş altın olsaydı,…altının değeri demirden farklı olur muydu ?

Bir damla sudan yaratılıp sonra toprağa girecek ve orada böceklere yem olacak bir kimsenin kendini övmesi, insanlara üstünlük taslaması çok çirkindir. Bu hâl, bir hastalıktır. Dinimiz bunun için övünmeyi yasak etmiştir. Peygamber efendimiz; (Allahü teâlâ, cahiliyet övünmelerini sizden kaldırdı. Hepiniz Âdem aleyhisselamın evlatlarısınız. Âdem ise topraktan yaratıldı) buyurmuştur.

İnsanın kendini övmesi, başkalarını hakir, aşağı gördüğü içindir. Halbuki hadis-i şerifte; (Din kardeşini hakir görmek, kötülük olarak yeter) buyurulmaktadır.
  Övünme hastalığı, insanın kendini başkalarından üstün görmesinden kaynaklandığı için, konuşmalarında, başkalarını hep aşağılayıcı ifadeler kullanır. Bu insanlar adam olmaz, bunlar iflah olmaz, bunlarda hayır yoktur diyerek, kendi üstünlüğünü açığa çıkarmak ister. Bu hâl ise, kibirdir ve insanı felakete götürür. Zira hadis-i şerifte; (İnsanlar helak oldu diyenin kendisi helak olmuştur) buyurulmuştur.
 Ve biz insanlar, bizleri yaratan, bu dünya güzelliklerini görmemizi sağlayan, bizleri koruyan ve rızıklandıran Allah’a da değer vermeyiz ’’O’’ na bir teşekkürü bile çok görürüz "Bir kimse Allah'ın katında yerinin ne olduğunu anlamak isterse, kendi kalbinde Allah'a verdiği değere baksın." Hz. Muhammed(S.A.V)
Biz bu dünyayı yaşayalım gerisinin öbür dünyada bir çaresine bakarız der geçeriz Oysa ki ahiret yaşamı çarelerin değil, hesapların bakıldığı yerdir.
Eğer bu dünyada çaresizseniz öbür dünya için çare sizsiniz…..

Kişi sevdiği ile beraberdir, Selam ve dua ile

27.01.2009
15:00